العلامة المجلسي (مترجم :خسروى)

188

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)

امام حسن نرسد با اينكه هر دو سرور جوانان اهل بهشت بودند و در امتياز برابرند جز اينكه امام حسن عليه السّلام فضيلتى بر حضرت حسين دارد بواسطه بزرگتر بودن با اين دليل بايد امامت در نسل فرزند افضل باشد . گفتم به او كه موسى و هارون هر دو پيامبر بودند موسى از هارون افضل بود ولى خداوند نبوت و خلافت را بفرزندان هارون بخشيد نه فرزندان موسى همين طور خداوند امامت را در فرزندان حسين بخشيد نه فرزندان امام حسن تا در ميان امت سنت پيشينيان عينا اجرا شود بدون كم و كاست هر جوابى كه در مورد موسى و هارون بدهى همان جواب را من در مورد امام حسن و امام حسين خواهم داد ديگر نتوانست چيزى بگويد . بعد من خدمت حضرت صادق عليه السّلام رسيدم همين كه مرا مشاهده نمود فرمود : احسن ربيع در بحث و گفتگوئى كه با عبد اللَّه بن حسن كردى خداوند ترا ثابت بدارد . علل الشرائع : فضيل سكره گفت : خدمت حضرت صادق عليه السّلام رسيدم به من فرمود : فضيل ميدانى در چه چيز نگاه ميكردم عرضكردم : نه . فرمود : در كتاب فاطمه عليها السّلام تماشا ميكردم هيچ كس بفرمانروائى نمى - رسد مگر اينكه در آن كتاب نام او و پدرش ذكر شده ولى در آن كتاب نامى از فرزندان حسن نديدم . علل الشرائع : ابى فاخته از حضرت صادق نقل كرد كه فرمود : امامت در دو برادر پس از امام حسن و امام حسين جمع نخواهد شد و به نسلها ميرسد كه در نژاد حسين عليه السّلام است . عيون اخبار الرضا و علل : محمّد بن ابى يعقوب بلخى گفت : به حضرت رضا عرضكردم بچه دليل امامت بفرزندان امام حسين رسيد و فرزندان امام حسن را بهره‌اى نبود . فرمود : چون خداوند در نسل حضرت امام حسين قرار داد و نمىتوان بر خدا اعتراض نمود .